Backpacken met kids!

onze nieuwe reis!

2011:

Voorbereidingen van onze reis in 2011 naar Colombia:

www.colombiametkids.reismee.nl

2010:

Voorbereidingen en reisverslag van onze reis naar Marokko met Tijmen (4 jr) en Mees (1,5 jr)

www.tijmenenmeesinmarokko.reismee.nl

2009:

Check het laatste nieuws over onze nieuwe reis met 2 kinderen naar Maleisie op

www.maleisiemetkids.reismee.nl

2007:

verslag en foto's van onze trip naar Cuba met Tijmen:

www.cubamettijmen.reismee.nl

Backpacken met kind!

Wil jij ook op reis met je kind maar weet je niet hoe je dingen aan moet pakken. Inmiddels hebben we wel wat ervaring en vinden we het leuk om die met anderen te delen. Zelf hebben we via het bolivia en peru forum mensen gevonden en veel vragen beantwoord gekregen. Maar toch is het ook prettig als je mensen spreekt die het al gedaan hebben.

Dus wil je wat weten en heb je een vraag. Mail ons dan!

Tips

Rugdrager. Een must! Geen beperkingen en je kind zit dicht bij je en aan je vast.

Kinderen onder 1jr > Deryan bedje ( tentje) klein, makkelijk te vervoeren, met muskietennetje etc.

Kinderen boven 1 jr > Nomad slaapzakje

Krentjes of id. Zorg dat je altijd handige kleine dingetjes meeneemt voor de moeilijke momenten

Klein en licht speelgoed: kleurpotloodjes, miniauto's, opblaasbare bal, balonnen, boekjes etc

Zonnebrand factor 50, petje, rompers met lange mouwen

Luiers ( kan je ook daar kopen), billendoekjes en snoetenpoetsers meenemen!

hostaloverzicht

Voor een ieder die ook een reis wil gaan maken naar Bolivia en/of Peru bijgaand overzichtje van de hostals waarin we hebben geslapen.

Bolivia

Santa Cruz -Hotel Bibosi - 20 euro (3p kamer+ ontbijt) - weinig sfeer, wat verouderd. Wel mooie centrale ligging

Samaipata- Residential Kim - 70 BOL (2p kamer) - basic maar zeer vriendelijke eigenaar en personeel. Heel erg schoon en met een fijne binnentuin. Gebruik van keuken en koelkast.

La Higuira - El Telegraphista - ? - Superhostal in de middle of nowhere. Rust en sterrenhemel en superlekker eten bij kaarslicht.

Villa Serano - Grand Central - ?+ ontbijt- Groot en nieuw hotel. Zeer schoon.

Sucre - residential Bolivar - 165 BOl ( 3p kamer+ontbijt) - erg verouderd en gehorig. Wel een mooie binnentuin.

Sucre -Hostal Sucre - 180 BOL ( 2p kamer+ ontbijt) - groot bed, zeer schoon en net hotel met mooie binnentuin.

Potosi - La Campaina las Jesus -105 BOL (2p kamer+ ontbijt) - prachtige hostal in oud klooster. Zeer vriendelijke eigenaresse. Mooie kamers. Wel koud, maar je krijg veel dikke dekens.

La Paz - La Posada de la Abuela - 200 bol? (3p kamer) - nieuw en groot, wel mooi maar wat karakterloos. Ligging is super centraal midden aan artesenia alley, vlakbij heksenmarkt etc.

Copacobana - La Cupula - 200 BOL ( 2 p kamer) - Hele mooie hostel, met prachtige tuin en zeer ruim opgezette kamers. Zeer vriendelijke en behulpzame eigenaar!)

Isla del Sol - Hostal Tawri- 120 Bol (2p kamer+ ontbijt) - Vrij nieuwe kamers, netjes en schoon. Mooi uitzicht, rustig en zeer aardige familie.

Peru

Puno - Los Pinos -80 SOl (3p kamer+ ontbijt) Net hotel, zeer vriendelijke eigenaars, en goed ontbijt)

Cuzco - Ninoshotel -112 SOL ( 2p kamer)- superhotel, netjes en schoon, sfeervol, lekker ontbijt en met een kinderbedje!

Ollantaytambo - Hospedaje Las Portadas - 40SOL ( 2p kamer) - Basic maar net hotel. Prima voor 1 nachtje

Van Puno naar Cuzco en via Ollantaytambo en Machu Picchu naar Huis

Peru - Puno 7 en 8 juni

‘S middags om half 2 met de bus vertrokken van Copacobana (Bolivia) naar Puno (Peru) voor een ritje van een uurtje of 3-4. Het was een mooie reis die iets langer duurde dan gepland omdat we voor het eerst deze reis buspech hadden. Bij de grensovergang lag Tijmen lekker te slapen, die heeft daar dus niet veel van gemerkt, totdat Hugo in de verkeerde bus stapte -die wegreed- en ik lichtelijk in paniek raakte! Hugo had het gelukkig zelf ook snel door, dus het kwam goed! In Puno aangekomen hadden we weer zo'n; 'Waar zijn we nu weer beland gevoel'... dat al snel wegtrok bij het zien van het centrum. We hebben geslapen in Hostal Los Pinos ( 80 Sol voor een 3p kamer). Niet zo heel gezellig, maar wel centraal gelegen en heel netjes en schoon (en koud). Ook de eigenaren zijn bijzonder vriendelijk. In de taxi naar het hotel zat ook een dame die tours verkocht. Ze waarschuwde ons nog dat we niet in het hotel moesten boeken omdat die veel commissie berekenen. Na wat rondvraag en door moeheid, hebben we dit voor het gemak toch gedaan. (Kosten van de tour 20 sol p/p) Bij ontvangst van de voucher bleek het dezelfde tour agency te zijn. Verschil in kosten 7 sol. Stom stom stom........Anyway na een snelle maaltijd bij een restaurant in de hoofdstraat (het is hier een uur vroeger!) toch maar lekker vroeg het bed in gedoken. Je kunt wel merken dat het hier wat duurder is dan in Bolivia, avondetend was  ca. 15 euro,  zeker 2 x zo duur als in Bolivia. Was wel een leuk restaurantje, maar een beetje te luxe en gericht op toeristen. De ober was erg aardig, hij blokkeerde voor Tijmen de uitgang naar de trap zodat hij niet naar benden zou vallen.

De volgende dag zijn we met de geboekte tour meegegaan naar de Uros indianen. Enorm toeristisch, maar de hele kermis wegdenkend wel interessant en mooi. De mensen hier leven in het Titicacameer op eilanden van riet, in rieten huisjes en ze varen in rieten bootjes. Hun geld verdienen ze nu met name denk ik door het toerisme (dagelijks komen er honderden bootjes langs). Doordat ze weinig bewegen, zijn sommigen erg dik. Ach, als zij er niet doorheen zakken, dan zullen wij dat ook wel niet doen! Bij het verlaten van het eerste 'wijkje' werd er een ‘mooi' afscheidsliedje gezongen en ook in de boot werden wat kunstjes vertoond. Beetje lachwekkend, maar goed. Bij terugkomst lekker door Puno gelopen en wat regeldingen gedaan. De bus naar Cuzco geregeld, pinnen en e-mailen. Tijmen heeft in het internet café Nijntje gekeken met de koptelefoon op. Hugo voelde zich niet erg lekker vandaag, maar dat werd wat beter door de coca-snoepjes. 's Avonds gegeten bij de chinees en uiteraard weer vroeg onder de wol!

Peru - Cuzco 9 juni

De volgende dag om 7 uur richting Terminal Terrestre voor de bus naar Cuzco.  Het was een -zoals Hugo het noemt- ‘Te Luxe' bus met alleen maar toeristen (35 sol pp). Maar goed hij deed er wel lekker snel over (5,5 uur) en de rit ernaartoe was wederom heel erg mooi. Onderweg veel alpaca's gezien, hoge bergtoppen met sneeuw, mooie valleien. Wat opviel was dat het wat groener werd richting Cuzco. Vanaf Sucre bijna 2 weken op de altiplano gezeten wat erg droog en dor is.  Onderweg 1 tussenstop gemaakt op een hoogte van 4300 m, en hier mooie foto's (tegen een kleine vergoeding; 1 sol) gemaakt van Indianen in klederdracht met alpaca's.  Normaal houden we er niet zo van om van die in scène gezette foto's te maken, maar goed je helpt die arme mensen er wat mee en de foto's waren echt mooi. In Cuzco aangekomen nog even snel een saltêna (met kippenbotje erin, getver)  meegepakt op het station en vervolgens voor 4 sol de taxi genomen naar Hotel Ninos ( www.ninoshotel.com). Daar aangekomen hadden ze gelukkig nog een kamer vrij en hoopten wij nog de 2e helft van de EK wedstrijd Nederland - Italië te kunnen meemaken, maar helaas...in deze landen hangt altijd OVERAL TV, maar hier in het hotel hadden ze er geen (misschien omdat de eigenaresse Nederlandse is). De kamer was echt supermooi (het hele hotel is trouwens een echte aanrader, je betaald wat meer, maar je krijgt er veel voor terug en zeer goede service. Daarnaast gaat een deel van de opbrengst naar hulp van straatkinderen). Leuk was ook dat Tijmen hier zijn eigen bedje kreeg. ‘S middags hebben we lekker door Cuzco gelopen, wat overigens weer een hele mooie stad is, en hebben we treinkaartjes geregeld van Ollantaytambo naar Aguas Calientes ( Machu Picchu pueblo). Op de terugweg naar het hotel hoorden we het goede nieuws over de uitslag van de voetbalwedstrijd ( 3-0!) en zijn we een barretje ingedoken om de herhaling van de wedstrijd deels te kijken. Daarna zijn we een lokaal Peruaans eettentje ingegaan en hebben daar tussen de Peruanen ONZE overwinning op Italië gezien, terwijl Tijmen heerlijk op de 'vieze' grond met de auto's heeft gespeeld. NB We kwamen er later pas achter dat deel van de vloer net in de nieuwe verf stond waardoor zijn kleren dus ook nog onder de rode verf zaten....

Peru - Ollantaytambo 10 juni

De volgende ochtend heerlijk relaxed opgestaan en genoten van ons ontbijtje (lekkere bruine boterhammen met kaas, ei en tomaten, ook wel de Dutch Sandwich genoemd). Daarna naar de busterminal voor de bus naar Urubamba. Wederom ( ja het wordt saai!) een mooi ritje, waarvan wij de enige wakkere passagiers waren. In Urubamba aangekomen konden we gelijk met een shared taxi (2 sol p.p.) (rapido, rapido en ja dat was hij!) mee naar Ollantaytambo. Uiteindelijk hebben we het hele stuk dus in zo'n 1,5 uur afgelegd, we hadden gedacht hier wel een paar uur langer over te doen als je de Lonely Planet moest geloven. We hebben een kamer genomen in Hospadaje los Portadas voor 40 sol per nacht. Toen we op het centrale plein aankwamen om te lunchen stikte het echt van de dagtoerbussen om van de massa op de ruines maar niet te spreken. Je merkt hier in Peru echt wel een groot verschil met Bolivia qua toerisme, veel meer toeristen, straatverkopers (vooral in Cusco), je wordt wat meer lastiggevallen. we hebben dus eerst maar even geluncht en toen de bussen wegwaren zijn we lekker zelf de ruines opgegaan. Dit was rond half 2, 2 uur. Het perfecte tijdstip want 1 uur later stonden er echt weer files met mensen op de trappen. Echter de hele toeristische kermis wegdenkend zijn het erg mooie ruines, ligt dit plaatsje echt prachtig tussen 2 hoge bergen in en is het een leuk gezellig dorpje. Nadat we de ruïnes hadden bekeken en Tijmens poepluier in de ruines hadden verschoond trok het ‘s middags voor het eerst sinds lange tijd echt helemaal dicht en hebben we zelfs flink regen gehad. Samen met een Nederlandse jongen hebben we lekker biertjes gedronken en zijn we ‘s avonds uit eten geweest. Dat ging nu voor het eerst met Tijmen wat minder goed, hij huilde veel. Bleek bij terugkomst op de kamer dat zijn billen helemaal kapot waren. Weer op tijd naar bed want de volgende dag moesten we om 5.15 (!) uur opstaan om de trein te pakken naar de Machu Picchu.

Peru - Machu Picchu 11 juni

Om 6 uur naar het treinstation gelopen voor de trein van 6.40 naar Machu Picchu. In de trein kwamen we erachter dat we in de luxe versie zaten (met ontbijt en mooier uitzicht), maar dat was voor nu wel even lekker. Echt een prachtige treinreis door optrekkende wolken en langs Inka ruines die we niet hadden willen missen. Het werd ook steeds groener en tropischer. Om half 9 kwamen we in de regen aan in Aguas Calientes. Dus maar poncho's gekocht (want ja, je loopt er wel even rond) en gelijk de bus genomen naar boven. Eenmaal boven was er geen regen meer en konden de poncho's weer uit en vervolgens de container in. Hele zinvolle aankoop dus! Aangekomen op 'het uitzichtpunt' was het wit van de bewolking en zagen we dus helemaal niets. Toen we wat verder omhoog liepen, begon het open te trekken en hadden we echt een onbeschrijfelijk mooi en niet op camera vast te leggen (alhoewel we ons best hebben gedaan met heel (te) veel foto's) uitzicht op de MP. We snappen nu wel waarom het een van de 7 wereldwonderen wordt genoemd! We (Hugo dan met name) hadden vooraf twijfels of we wel naar MP zouden gaan, Bolivia was zo leuk en niet toeristisch dat we serieus overweegt hebben om in Bolivia te blijven. Daarnaast wordt je als toerist zo enorm afgezet om MP te zien. Maar op het moment dat de wolken optrekken en je Machu Picchu ziet dan is dat alles vergeten en is het elke Dollar of Sol dubbel en dwars waard.  We hebben ca. 3 uur rondgelopen op MP en zijn daarna weer terug gegaan naar Aguas Calientes. Hier geluncht (hamburger friet) en lekker op het plein gezeten en vervolgens om half 3, nu met de backpackertrein, weer teruggegaan naar Ollantaytambo. Daar konden we gelukkig weer gelijk overstappen in een shared minibusje naar Cuzco ( 10 sol pp) waar we ca. 6 uur aankwamen. Op de terugweg was het veel minder bewolkt dan op de heenweg en daardoor hadden we nu een nog waanzinniger uitzicht, supermooie bergen met sneeuw, cactussen echt enorm mooi. We waren zo moe van de dag dat we echt geen zin meer hadden om uit eten te gaan, dus hebben heel ordinair twee pizza's en bier gehaald en die lekker op de kamer opgegeten. Overigens hadden we ook nu weer voor 2 nachten een kamer geboekt bij Ninos hotel. We hadden de PIETER kamer (supergroot) en weer met een superschattig eigen bedje voor Tijmen.

Peru - Cuzco 12 juni

Onze laatste dag in Peru zijn we 's ochtends (na wederom een lekkere Dutch sandwich) eerst met de bus naar de markt in Pisaq gegaan. Onderweg naar het busstation kwamen er een optocht van kindjes in traditionele kleding voorbij, erg leuk. Maar aangekomen in Pisaq waren we echt diep teleurgesteld. Die hele markt is er puur en alleen voor de toeristen (nou ja, 90% van de markt dan).Tijdens de lunch op het plein werden de taxi's en bussen uitgebreid voor onze neus geparkeerd, zodat ook zelfs ons uitzicht weg was. Het enige leuke aan dit bezoek was ons kleine wandelingetje het dorp uit en het gesprek dat we hadden met een Peruaans meisje over Peru en Europa. De terugweg dus maar snel  (en duur) met een taxi gedaan want ja op zo'n laatste dag wil je geen tijd verspillen! Daarna lekker nog de toerist uitgehangen in Cuzco, San Blas bekeken, Inca Museum (heel leuk, vooral alle skeletten die je er ziet) en op Plaza del Armes weer met Tijmen de duiven gevoerd. 'S avonds gegeten in een restaurantje. Was niet echt bijzonder, Hugo heeft nog alpaca biefstuk op.

Naar huis...13 en 14 juni

En toen zaten de 3,5 weken er alweer op.  ‘S ochtends om 6 uur de taxi genomen voor onze eerste vlucht van Cuzco naar Lima. Deze had 3 uur vertraging, dus ons hele plan om voetbal (Nederland-Frankrijk) te kijken in een hotel in Lima liep in duigen. In Lima nog 5 uur op onze volgende vlucht gewacht, Wederom ook hier WEER geen TV te bekennen. We hadden wel door dat Nederland gewonnen had, want bij het inchecken zagen me nog fransen met het shirt van de nationale ploeg aan. Later bij het boarden zagen we ze weer , maar nu hadden ze zich omgekleed en waren de voetbalshirts uit, haha! Om zes uur ‘s avonds doorgevlogen naar Amsterdam. Ook de terugweg ging met Tijmen weer erg goed. Toen we landden op Schiphol keek de vrouw voor ons verbaasd om toen ze Tijmen zag zitten en zei dat ze de hele vlucht niet door had gehad dat een klein kind achter haar had gezeten.

We hadden nog weken door kunnen gaan. Er is hier zoveel te zien en oh wat voelen we ons toch altijd lekker in Zuid Amerika. Ja, het emigratiegevoel is weer hoog, we willen terug! Bolivia was echt fantastisch, Peru was ook mooi, maar minder authentiek, veel meer toeristen, minder relaxed gewoon. Omdat we de Salar de Uyuni hebben overgeslagen moeten we wel terug naar Bolivia, balen! :-) We zijn echt blij dat we deze trip met Tijmen hebben gedaan, ook al is het misschien ietsje lastiger dan met zijn tweeën, je krijgt er ook veel voor terug, de reacties van mensen daar, en welk kind van twee heeft nu foto's dat ‘ie bij pappa op de rug zit met Machu Picchu op de achtergrond! Wordt vervolgd............................

van Sucre via Potosi, La Paz en Copacobana (Bolivia) naar Puno (Peru)

Bolivia -Potosi  31 mei t/m 2 juni

Toen we in de bus Potosi zagen liggen hadden we echt weer het idee van ‘waar zijn we nu weer beland'. De omgeving is superdroog en dor en de buitenwijken waar je eerst door komt zijn ‘nogal' armoedig. Het centrum van Potosi is echter erg mooi. Een heel mooi stadje dat bekend is om de nabij gelegen mijn; Cerro Rico. Sinds de komst van de Spanjaarden wordt daar zilver gewonnen en de berg is nu dan ook een soort gatenkaas. In de middeleeuwen was dit door de mijn de rijkste stad ter wereld en dat kan je nu nog zien aan de vele kerken en mooie koloniale gebouwen. Misschien niet zo mooi als Sucre maar wel sfeervoller vonden wij. ‘S nachts vriest het aardig en we sliepen in de Hostel La Campaina las Jesus wat in een voormalig klooster zit, hartstikke mooi, maar zelfs met 6 dikke dekens en een fleecetrui aan > KOUD!  Potosi ligt op 4100 m en is de hoogste stad ter wereld en het was dus even wennen als je een steile straat oploopt. Nadat we geïnstalleerd waren in de hostel zijn we een beetje door het stadje gaan wandelen en hebben we ook de tour naar de mijn voor de volgende dag geregeld.  ‘S avonds gegeten bij 4060 , lekker Mexicaans. Echt een leuk restaurantje waar Tijmen lekker de ruimte had om rond te rennen.

Zondagochtend de taxi (80 bol heen en terug) gepakt naar Betanzos dat op een uurtje rijden ligt. Hier was een mooie markt, veel kleurrijke indianen en geen toeristen. Wij waren met Tijmen de grootste attractie. ‘S middags is Hugo de mijn in geweest, en zijn Ivanka en Tijmen buiten in de jeep blijven wachten. Voordat we de mijn ingingen hebben we eerst nog wat dynamiet, lont e.d. gekocht in een winkeltje op de mijnwerkersmarkt. Het dynamiet in een plastic tasje gestopt en zo met dynamiet en al met de jeep naar de mijn gereden. Onderweg zagen we op een stoffig veld ook nog een voetbalwedstrijd tussen mijnwerkers, en dat op 4,5 duizend meter hoogte! De ingang van de mijn lag op 4600 m en was besmeurd met lamabloed, er waren daar nl. pas geleden 20 lama's geofferd. In deze mijn werken 15.000 mensen onder praktisch dezelfde omstandigheden als 500 jaar geleden, de mijnwerkers worden dan ook niet ouder dan 45 jaar. Hugo is ca. 1,5 binnen geweest, en dat was wel effe wennen, hoe verder je de mijn in kwam hoe heter en hoe giftiger de lucht. . We hebben ook de duivel bezocht in de berg, genaamd Tio (Uncle) .Het is een keramisch figuurtje waar sigaretten en cocabladeren geofferd worden om de duivel te eren. De mensen denken dat de duivel de mineralen bezit, en willen hem daarom gunstig stemmen Eigenlijk waren er geen mensen aan het werk op zondag, maar er bleken toch 3 mijnwerkers bezig, van 15, 16 en 14 jaar oud!  Met de jongste heeft Hugo, met de gids als tolk, ook nog even gepraat. Het was heel bijzonder in de mijn en na een tijdje wen je aan de lucht en de hitte, en ook aan het gevoel dat alles op elk moment kan instorten, als je ziet hoe sommige delen zijn gestut..........We zijn tot level 3, zeg maar 3 verdiepingen onder de ingang, geweest. Het was af en toe echt op handen en voeten door heel nauwe doorgangen kruipen. Na dit bezoek binnen heeft Hugo buiten nog het dynamiet laten ontploffen. En toen vond Ivanka het genoeg, vond het geen omgeving voor Tijmen en zijn we terug gegaan. Die dag na veel wikken en wegen en nog erg ontdaan van het mijnbezoek en de stof en armoede van de omgeving, besloten we Uyuni (zoutvlakte) over te slaan. Dit ivm tijd en omdat we eigenlijk naast deze vlakte ook een groter deel van zuidwest Bolivia willen zien en dat nu met Tijmen niet echt gaat. Dat doen we dus over een paar jaar in combinatie Chili. Weer een goede reden om terug te gaan dus!  'S Avonds zijn we gaan eten bij Koala Café (75 bol), niet echt lekker. Daarna tickets gekocht voor de nachtbus naar La Paz (190 bol voor 2 tickets). Wederom vroeg gaan slapen, dit keer al om 8 uur!

De dag erna een beetje in Potosi rondgehangen en gelopen. Voor Tijmen voor ca. 5 euro een hele mooie poncho gekocht. Met poncho aan lijkt het net of we een kleine blonde Indiaan bij ons hebben. Op het dakterras van een kerk nog koffie gedronken, wel apart om te zien dat je de ober met de koffie over het dak aan ziet komen lopen. Als lunch weer lekkere saltenas gekocht en deze bij de hostel opgegeten. Tijmen is gaan slapen waarna wij lekker de middag in het zonnetje hebben gezeten. Na Tijmens slaap zijn we naar het centrale plein gegaan waar Tijmen de boel op stelten heeft gezet door de duiven achter na te zitten. 'S Avonds weer gegeten bij 4060, Tijmen had friet met knakworst. Om half 8 's avonds richting busstation gegaan voor de nachtbus naar La Paz.

Bolivia - La Paz  3 juni

‘S nachts de nachtbus gepakt naar la Paz, 9 uur erover  gedaan, weinig geslapen (we lagen met zijn drieën op 2 stoelen), we kwamen om 6 uur ‘ ‘s ochtends aan. Dat was iets vroeger dan gepland, dus het was nog even spannend of er wel iemand was in het hotel dat we in de lonely planet hadden uitgezocht. Met de taxi naar hotel La Posada de la Abuela gebracht, in het donker leek het wel in een achterbuurt. Bleek het overdag de toeristenstraat (artesenia alley) van La Paz te zijn en het zag er leuk uit. Tot een uur of 9 eerst nog geslapen en daarna die dag een beetje in la Paz rondgelopen, maar was niet echt ons ding, te druk. Wel leuk was de heksenmarkt met gedroogde lama foetussen te koop! Het uitzicht vanaf het dak van het hotel op bergen van ongeveer 6,5 duizend meter was ook erg mooi. We hebben nog getwijfeld of we de volgende dag naar Chacaltaya (hoogste skipiste ter wereld op 5300m) zouden gaan, maar toch besloten de volgende dag door te reizen naar Copacabana. 'S Avonds gegeten in het hotel.

Bolivia - Copacobana  4 en 5 juni

Dus de volgende dag doorgereisd naar Copacabana aan het Titicacameer. We moesten hiervoor een toeristenbus nemen, omdat in het verleden op deze route wat vervelende dingen zijn gebeurd. Eerst vanuit La Paz nog uit het dal (op 3600m) omhoog gereden , waarna we door de voorstad El Alto kwamen. Dit is een voorstad van La Paz met ca. 600.000 inwoners en wordt beschouwd als de Aymara hoofdstad. Het was goed te zien dat hier de zeer arme indianen wonen. Het uitzicht over de alti-plano en besneeuwde bergen was erg mooi, maar het contrast met de lemen huizen erg groot. Het was een geweldig mooie rit waar het Titicacameer steeds beter in zicht kwam, we zagen vanuit de bus ook nog flamingo's. Titicacameer is het hoogst bevaarbare meer ter wereld op 3800m (blijkt niet te kloppen maar goed, is toch hoog). Onderweg zag je ook steeds de hoge bergtoppen bedekt met sneeuw. Hugo kreeg gelijk weer zin om een afdelinkje te doen. Onderweg hebben we het Titicacameer overgestoken. Wij moesten met de passagiers van de bus op een motorbootje en de bus ging dan met platte veerboot. Eenmaal in Copacabana aangekomen is het hier net of je aan de kust komt, echt zo´n strandsfeertje. Erg leuk maar het toerisme hebben ze hier wel ontdekt. Aangekomen waren alle kindjes met hun scholen aan het oefenen voor de parade die einde van de week plaats zou vinden ter ere van de verjaardag van Copacabana. Echt superschattig om te zien!. We hebben een kamer kunnen vinden in de zeer goede hostal La Cupula. Overdag verder lekker rondgelopen. Tijmen heeft aan de waterkant nog vriendjes gemaakt met een indiaanse broer en zus, superschattig om te zien. Voorbij komende Israëlische toeristen maakten nog foto's van Tijmen en de andere kindjes. Daarna een bezoek gebracht aan de bijzonder mooie kathedraal en een oude Inca poort (Horca del Inca).  Een poepluier van Tijmen verschoont op een berg zonder billendoekjes. Erg lastig! en daarna de berg beklommen (pittig op 4000 meter). Het doel van onze wandeling (de Horca) viel een beetje tegen, maar het uitzicht op Copacabana en het Titicacameer was geweldig. Helemaal met op de achtergrond de fanfare die de hele tijd hetzelfde liedje speelde....ja ook weer ter ere van de parade. ‘S avonds lekker gegeten bij een Boliviaans eettentje; echt Boliviaans eten, Pique Macho, mmmm. Het zijn Papas Fritas met daarboven op een prutje van Beef, Pittige worst, Paprika en Ui.

De volgende ochtend hebben we nog de markt van Copacabana bezocht (eerst ontbeten in het zonnetje bij een leuk tentje)  Hij was niet zo kleurrijk (in de zin van veel mensen uit de omgeving die naar de markt komen), maar we hebben toch weer genoeg foto's genomen. Ook was er vandaag een hardloopwedstrijd voor kinderen in het dorp. Wederom ter ere van de verjaardag van het dorp. Echt knap hoor op die hoogte, die kinderen liepen best hard! Daarna nog wat gedronken aan het Titicacameer bij een ‘strandtent' van een oude indiaanse vrouw. Of ze kon niet rekenen of het was echt zo goedkoop, maar 0,6l bier en een flesje cola kostte ongeveer 1,10 euro. Rond half 2 hebben we de boot gepakt naar Isla del Sol (maar niet voordat Tijmen samen met een Boliviaans kindje moest poseren voor de foto); een autoloos eiland op het Titicacameer. De overtocht duurde ongeveer 1,5-2 uur, maar Tijmen vermaakte zich prima met zijn auto's. Daar aangekomen moesten we eerst 1000 (!) treden omhoog lopen om bij het dorpje Yumani  te komen. Gelukkig hadden we onze bagage achter kunnen laten in het hotel en hadden we alleen maar een klein rugzakje en een kind van 13 kilo + rugdrager! Ook hier is het toerisme aangeslagen. Onderweg kom je allemaal schattige kindjes tegen met lama's die best met je op de foto willen (tegen betaling dan!).

Bolivia - Isla del Sol 5 en 6 juni

We hebben een kamer gevonden bij een Boliviaanse familie in hostel Tawri. Het was een nette kamer met helaas koude douche (en dat is niet fijn als het 's ochtends vriest!) , maar wel prachtig uitzicht en het was leuk dat we de enige toeristen waren. De familie had een kindje van 4 waar Tijmen heerlijk mee heeft gespeeld, terwijl wij van een biertje en de pinda's genoten met prachtig uitzicht op het meer en besneeuwde bergtoppen. ‘S avonds zijn we verder omhoog het dorpje ingelopen voor het ‘diner'. Aan de andere kant van het eiland hadden we een prachtige zonsondergang. Vervolgens hebben we gegeten in een kleine pizzeria met 3 tafels waar geen andere gasten waren. Echter het servicegehalte van de kinderen was hier enorm hoog! We hadden zelfs weer een oppas voor Tijmen en de pizza (waarvan we niet wisten wat er op zou zitten) was erg smakelijk. Je moet in Bolivia alleen heel erg lang wachten tot alles klaar is. Vaak hebben ze de ingrediënten niet eens in huis, en wordt ter plekke alles ingekocht bij de kleine winkeltjes in de buurt. Ach ja, verser kan niet! En toen moesten we in het donker terug over stenen weggetjes. Een hele uitdaging zo zonder zaklamp. 

De volgende ochtend hebben we na het ontbijt (lekker pannenkoeken!) de wandeling gemaakt van het zuiden van het eiland naar het noorden, om vandaar de boot terug te nemen. Echt een heel mooie wandeling van ca. 3 uur. Tijmen zegt nu echt tegen iedereen ola, erg grappig. En toen ‘s middags met de boot (15bol pp) terug naar Copacabana. Daar was inmiddels die dag het feest gevierd. De ober van het restaurantje waar we aten was dan ook een beetje dronken geloof ik.....

Bolivia - Copacobana  7 juni

Onze laatste ochtend in Copacabana hebben we lekker gerelaxed en in de tuin van La Cupula in de hangmat gelegen. Om half 2 namen we de bus naar Puno (20 bol p/p) in Peru. Vandaag was dus de laatste dag in Bolivia, en met pijn in ons hart gaan we richting Peru. Bolivia is echt een geweldig land! We hebben echt nog nooit zulke mooie landschappen gezien! Overweldigend! En de mensen zijn hier zo aardig en vriendelijk en Tijmen steelt natuurlijk weer de show. Hij kan inmiddels ook al 'Ciao'  (in Tijmentaal Kau) zeggen en heeft al met vele vriendjes en vriendinnetjes gespeeld! Eten gaat ook prima! Volgens mij vind hij het allemaal wel gezellig zo...

Van Amsterdam via Lima naar Santa Cruz, Samaipata, en via de oude handelsroute naar Sucre

Amsterdam - Lima - Santa Cruz  21 mei 2008

Op woensdag 21 mei vertrokken we vanaf Schiphol met KLM naar Lima, en vandaar naar Santa Cruz Bolivia met Taca. De vliegreis, van >20 uur (!), is heel goed gegaan, de vlucht was op zich heel relaxed, echter het feit dat we 5 uur moesten wachten in Lima en laat aankwamen in Santa Cruz maakten hem erg vermoeiend. Het was toen namelijk voor ons gevoel al ochtend maar het was midden in de nacht. Tijmen had er overigens erg weinig last van, sterker nog hij bruiste van de energie! Hij blijf maar op en af een hellingbaan rennen. We kwamen ongeveer 2 uur 's nachts lokale tijd aan in het Hotel Bibosi. Je kunt wel merken dat we hier in het tropische deel van Bolivia zitten, het is nog 23 graden, en op de hotelkamer nog wel wat warmer. Het hotel is niet echt super, wel een hele grote kamer.

Bolivia - Santa Cruz 22 mei 2008

In Santa Cruz wel een relaxte eerste dag gehad. Het was een  feestdag, en alle winkels waren dicht, dus dat was apart, maar zorgde er wel voor dat het redelijk rustig was op straat en we lekker relaxed konden rondlopen. In de middag zijn we naar de dierentuin (5 bol pp) geweest met de lokale bus (1 bol pp). Er was een luiaard in de kooi van de tijgers gevallen, dat was erg zielig. Tijmen heeft lekker in de draaimolen gezeten met andere Boliviaantjes en is van de glijbaan geweest. ‘S middags kakten we echt helemaal in door de jetlag en ‘s avonds zijn we nog met moeite gaan eten bij restaurant Alexander.

Bolivia - Samaipata 23 mei t/m 25 mei 2008

De volgende dag zijn we met een gedeelde taxi (25 bol pp) doorgereisd naar Samaipata. We zaten in de taxi met 4 volwassen en 1 kind in de laadbak, de rit was erg mooi en duurde ongeveer 2,5 - 3 uur. In Samaipata aangekomen bleek dat de Hostal waar we eigenlijk heen wilde vol zat (Hostal Andorina), maar de Nederlandse eigenaar verwees ons daar naar een goed alternatief, namelijk Recidencial Kim (70 bol). Leuke Hostal, basic maar schoon en met een mooie binnenplaats. Een warme douche krijgen was wel een probleem, dus hebben we eigenlijk 3 dagen niet gedoucht. Overdag wordt het hier erg warm, maar 's nachts koelt het flink af. De eerste dag lekker rondgelopen en de omgeving bekeken, geluncht bij La Chakana aan het centrale plein. 's Avonds hadden we door de jet-lag geen puf meer om te gaan eten, dus alleen een zakje chips gegeten op de kamer.

De volgende dag hebben we de taxi (60 bol ida y vuelta) genomen naar El Fuerte. Dat zijn archeologische pre-inca opgravingen, het was een leuke mooie wandeling en mooie opgraving. Tijmen was op de terugweg in de taxi in slaap gevallen dus die hebben we zo overgeheveld op het bed. Na zijn slaapje zijn we de berg achter het dorp opgelopen naar een hostal (Finca La Vispera)  van Nederlanders en hebben daar lekker in de tuin een biertje met olijven genuttigd. Het ligt net buiten het dorpje, de omgeving is echt erg mooi en relaxed. Tijmen was helemaal happy met zijn autootjes, dus dat was echt genieten. 's Avonds zijn we gaan eten bij Latina Café, was een heel leuk tentje met lekker eten.

Toen nog een dagje extra in Samaipata. Het was zondag dus zijn we naar het marktje gegaan en 's middags nog naar de ‘zoo' gelopen. Verder die dag nog overlegd met Ben Verhoef over de tour die we vanaf maandag gingen doen met hem. Weer geluncht bij La Chakana. 'S Avonds in de tuin van een nieuw restaurantje, Tierra Libre, een biertje gedronken, met zicht op de ‘schone' keuken. Daar heeft Tijmen leuk gespeeld met een Belgisch meisje, zij was van een gezin dat uit Frans-Guyana kwam en zich in Samaipata wilden vestigen. Later hebben we binnen heerlijke lasagne op, Tijmen ook uit zijn eigen bordje. Hugo was alleen wel daarna 3 dagen aan de diaree van die lekkere lasagne.

Bolivia - de oude handelsroute naar Sucre 26 t/m 28 mei

Daarna zijn we onze geweldige 3 daagse expeditie begonnen met Ben Verhoef van Ben Verhoef tours (http://www.benverhoeftours.com/), een Nederlander die hier al drie jaar woont. Met de jeep hebben we door prachtig landschap gereden en we hebben de ‘Ché tour' gedaan. Vroeg in de ochtend vertrokken naar Vallegrande, daar de plaats bezocht waar Ché 30 jaar begraven heeft gelegen onder de landingsbaan van een vliegveldje en geluncht bij de Boliviaanse chinees (25 bol), erg lekker! Verder in dit plaatsje het kleine museumpje bezocht en het washok van het ziekenhuis waar hij opgebaard heeft gelegen. Hier zijn toen de beroemdste foto's van zijn lijk gemaakt.  Het is nu nog steeds een ziekenhuis, leuk om te zien dat de mondkapjes van de chirurgen buiten te drogen hingen aan een roestig hek! Na de lunch door supermooi landschap gereden naar La Higuera. In de buurt van La Higuera is Ché gevangen genomen en in het schooltje, wat nu een museumpje is, is hij geëxecuteerd. Eerst nog een tussenstop gemaakt in Pucara, heel oud, leuk traditioneel dorpje in de bergen. Bij zonsondergang kwamen we aan in La Higuera, was echt supermooi, in de verte ver beneden ons zagen we de rio grande. We hebben overnacht in een super hostal (El Telegraphista) echt in de middle of nowhere . 'S Avonds in de hostel lekkere vegetarische lasagne gegeten bij kaarslicht (geen elektriciteit) en daarna, terwijl Tijmen al lag te pitten, buiten met Ben onder de sterrenhemel een biertje gedronken.

De volgende dag eerst naar het schooltje geweest waar Ché geëxecuteerd was, en daarna in de omgeving een beetje rondgewandeld, veel papegaaien gezien, en daarna weer met Ben en de Jeep op pad richting Villa Serano, waar we gaan overnachten.  We zijn deze dag onderweg maar liefst 1 vrachtauto tegen gekomen. Onderweg stonden er 2 mannen te liften en een paar bochten verder stond een busje stil (al 1,5 dag) de chauffeur was er vandoor om hulp te sturen, maar die hebben ze nooit meer gezien. Dit was op de meest droge plek ooit, midden in de zon waar geen mensen en huizen zijn. De mensen stonden naast het busje bonen te bakken. Maar de omgeving was geweldig, enorm droog met veel cactussen, verschillende kleuren landschappen, heel veel papegaaien en geen mensen of huizen. Onderweg ook nog van redelijk dichtbij Condors gezien! Verder zijn we door 2 dorpjes gekomen, Nueve Mundo en El Oro. Tegen de avond kwamen we aan in Villa Serano, wat wel weer een redelijk plaatsje was, met ondertussen al veel indiaanse inwoners. Het hotel was groot en schoon, volgens mij waren we de enig gasten. ‘S avonds in een lokaal ‘restaurant' gegeten tussen de indianen. Rijst met kip voor een paar Bolivianos (12,5 Bol pp). Tijmen zat ook prima op zijn 3 op elkaar gestapelde plastic tuinstoelen, hij kon onder het eten gelukkig tv kijken (een of andere Boliviaanse soap).

De derde dag van onze toer hebben 's ochtends eerst in Villa Serano het ‘museum' bezocht met de grootste charango ter wereld, deze was 6 meter lang. Hier wordt jaarlijks tijdens een feest op gespeeld door meerdere mensen tegelijk. Het museum was wel weer typisch Boliviaans, zeer rommelig, maar wel weer grappig. Daarna hebben we nog even op het centrale plein rondgelopen, eerst dachten we dat er feest was, maar het bleek om een voorlichtingsbijeenkomst te gaan over aids.  Weer op weg kwamen we weer door fantastisch mooi landschap. We zijn onderweg eerst gestopt in Tomina, je kunt nu echt merken dat we richting altiplano gaan, de bevolking bestaat nu bijna voor 100% uit indianen.  Na dit dorpje stopten we even in een klein gat met een paar lemen huisjes. Hier zijn we een klein huisje ingegaan waar een indiaanse aan het weven was. Van de, dove, weefster hebben we een paar foto's gemaakt en beloofd dat we deze naar Ben zouden opsturen, Ben zou de foto's dan aan haar afgeven als hij weer eens in de buurt was. In Zudanez hebben we geluncht in een lokaal restaurant, hete kip met rijst (pollo picante con arroz) voor 7 Bol (60 eurocent!). Ook Tijmen vond het lekker, hij had hier weer volop sjans met de Indiaanse vrouwen. Ook in dit dorpje bij een willekeurig huisje gevraagd of we even binnen bij de weefster mochten kijken. Na een korte wandeling door het dorp weer verder vertrokken richting Sucre. Onderweg een Indiaanse liftster in de bak van de jeep meegenomen en zijn we nog een mooie kloof in geweest. Daarna door Tarabuco (3300m) gereden. Dit dorp staat bekend om de kleding die de bevolking draagt, de zondagmarkt is dan ook heel populair bij toeristen die vanuit Sucre daar naar toe komen. Karakteristiek zijn de hoofddeksels van de mannen, deze zijn gebaseerd op de helmen die de Spaanse veroveraars droegen in de 16e eeuw. Het dorp heeft een mooi beeld op het centrale plein, een tarabuce?o die met een voet op een gedode conquistador staat met het hart van de Spanjaard in zijn hand! Aan het eind van de middag kwamen we in Sucre aan. Afscheid van Ben genomen en een hostel gezocht. Dat werd Residential Bolivar, een 3 persoonkamer aan de binnenplaats. Bij nader inzien vonden we dit toch niet een erg geweldig hotel, de schimmel stond dik op muren in de douche, veel luidruchtige Israëlische backpackers en gewoon een beetje vervallen. De volgende dag maar op zoek naar een iets leuker hotel. 's Avonds hebben we pizza gegeten bij Repizza. Hier hadden ze zelfs voor Tijmen een kinderstoel!

Bolivia - Sucre 29 t/m 31 mei

Na een wat rumoerige nacht (door die Israëliërs) hebben we eerst een nieuwe hostel gezocht. Dit is Hostel Sucre geworden, waar we 180 Bol betalen voor een kamer met 2 persoonsbed. Dit bed is groot genoeg om met zijn drieën in te slapen. De hostel is echt veel mooier dan de vorige en super relaxed. Hier zit ook een groep Nederlanders die georganiseerd rondreizen door heel Zuid Amerika. ‘S avonds hebben we hier nog mee gekletst en een biertje van gekregen (was nergens te krijgen vandaag omdat alles dichtzat). Sucre is een heel mooie koloniale stad met veel witte gebouwen. Doordat er vandaag een staking is en niets in of uit de stad kan zit alles dicht, maar is ook zo'n beetje de hele stad autovrij.  Kunnen we mooie foto's maken van de gebouwen. Dus 's ochtends een beetje door de stad gelopen, ook via steile trappen naar een oud klooster waar je een mooi uitzicht hebt over Sucre. Daar nog een Indianen mutsje gekocht voor Tijmen, bleek wat te klein te zijn, dus hebben wij deze bij terugkomst aan Naud gegeven. De kinderen van de Indiaanse verkoopster hebben we nog ballonnen gegeven waar ze heel blij mee waren. Ook de telefoon van Tijmen vonden ze heel erg leuk. Tussen de middag geluncht bij het Nederlandse joyride café. Tijmen heeft 's middags heerlijk in de hostel geslapen, en wij hebben lekker in het zonnetje op de binnenplaats gezeten. Na Tijmens slaapje nog een beetje door Sucre gewandeld en onze eerste saltena gegeten op de markt, en 's avonds gegeten bij Napolitana.

Op vrijdag hebben we een supermooie hike gedaan in de bergen vlakbij Sucre. Met een jeep van Sucre naar 3800m gereden en daar begonnen aan de tocht in het Cordillera de las Frailes. Tijmen in de rugdrager, zonnefactor 50 op en gaan. Eerst naar 4000m gelopen en daarna afgedaald naar 2000m. De uitzichten moet je echt zien om te geloven zo mooi, verder nog 3 condors en 2000 jaar oude rotstekeningen (incamachay) gezien.  We hebben in de bossen tijdens de afdaling de meegebrachte stokborden op. Ook Tijmen heeft zittend op een rots lekker gegeten, hij zat erbij als een echte avonturier. In totaal 6 uur gelopen, waarbij met name de afdaling een beetje zwaar werd voor Ivanka's knieën. Tijmen heeft in de rugdrager veel gezongen. Was het aan het begin boven nog behoorlijk koud, toen we beneden aan kwamen was het in de zon erg warm. In het dal waar de jeep stond te wachten wonen zogenaamde Jal ‘qa Indianen, deze waren niet zo heel vriendelijk en de gids verzocht ons dan ook geen foto's te nemen. Stiekem toch nog wel een paar foto's gemaakt. Op de terugweg nog even gestopt bij een klein kerkje op 3600m. 'S avonds nog een biertje gedronken in de tuin en gegeten bij een fastfood keten Hawaii, geen aanrader!

Op zaterdag in de ochtend een beetje gerelaxed, rondgelopen door Sucre, naar de markt en we zijn nog naar het textiel museum geweest.  Om half 1met de bus (20 bol) naar Potosi gegaan. Dat was weer een rit van een uurtje of 3-4 door mooi landschap over de altiplano.

nog 2 dagen

Nog 2 dagen en dan vertrekken we. We gaan woensdagochtend vroeg weg en dan gaat de grote reis beginnen. Het was wederom een uitdaging om alles in 1 tas gepakt te krijgen, helemaal omdat we nu nogal veel temperatuurverschillen zullen hebben. Maar ja uiteindelijk zal alles wel goedkomen, en ach anders lopen we maar in stinkende kleren. Dat doen de mensen daar ook...dus dan vallen we niet zo op!

Vandaag nog even met de rugdrager gelopen en Tijmen vond het wederom weer heerlijk. Hij viel op de terugweg in slaap, dus dat zal daar ook wel goed gaan komen.

Het gaat nu echt snel gebeuren, heel spannend hoor! 

Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op  onze reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar wij zijn en waar we zijn geweest!

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor de mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

We zien je graag terug op onze reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met ons meereist!

Groetjes,

Ivanka, Hugo en Tijmen